Hello Kitty Party Land na Nintendo Switch 2 obiecuje uroczą przygodę, która ma szansę skraść serca zarówno najmłodszych graczy, jak i wieloletnich fanów japońskiej marki. Czy jednak za słodką oprawą i sympatycznymi postaciami kryje się naprawdę udana gra imprezowa, czy może to jedynie pięknie zapakowany prezent, którego zawartość pozostawia niedosyt? Zapraszam do lektury!
Sanrio to ogólnoświatowy fenomen, który porwał miliony!!!!
Są takie marki, które wywołują uśmiech na twarzy, zanim jeszcze zdążymy zobaczyć, co właściwie mają nam do zaoferowania. Sanrio zdecydowanie należy do tego grona. Hello Kitty, Cinnamoroll, Kuromi, My Melody czy Pompompurin od lat podbijają serca fanów na całym świecie, a ich popularność wykracza daleko poza kolorowy merch. W Japonii co roku miłośnicy głosują na swojego ulubionego bohatera. W tegorocznej, 41. edycji plebiscytu pobito rekord, oddano ponad 71 milionów głosów! Nic więc dziwnego, że Hello Kitty Party Land, które zadebiutowało 29 października, od razu zwraca uwagę wszystkich miłośników tego uniwersum.
Jako zagorzała fanka chciałabym powiedzieć, że wystarczyła obecność ulubionych bohaterów, abym na pokazie Nintendo Direct uznała tę produkcję za obowiązkowy zakup. Jednak pomimo mojej miłości do Cinnamonrolla czy Charmmy Kitty, z perspektywy redaktorki gamingowej sytuacja okazuje się bardziej skomplikowana. Za uroczą oprawą kryje się bowiem gra imprezowa, która ma naprawdę sporo do zaoferowania, lecz nie każdą ze swoich obietnic realizuje równie dobrze.
Witajcie w Party Land! Tu każdy znajdzie znajomą twarz
Pierwszą rzeczą, która wyróżnia Hello Kitty Party Land, jest ogromna liczba postaci. Twórcy przygotowali ponad 145 bohaterów ze świata Sanrio, co stanowi prawdziwą gratkę dla wieloletnich miłośników marki. Oprócz najbardziej rozpoznawalnych gwiazd pojawiają się również mniej popularne postacie jak WeAreDinosaurus czy trio braci jaskiniowców Goropikadon (zadebiutowali w 1982 roku), których w ogóle nie kojarzyłam.
Nie oznacza to jednak, że wszystkimi możemy swobodnie sterować. Do dyspozycji otrzymujemy 16 (najpopularniejszych) bohaterów pełniących rolę naszych partnerów, natomiast pozostałych spotykamy podczas eksploracji kolorowego miasteczka. To rozwiązanie ma swój urok, ale trudno nie poczuć lekkiego niedosytu. Przy tak imponującej obsadzie możliwość bezpośredniej zabawy większą liczbą postaci byłaby ogromnym atutem.
Zabawę rozpoczynamy od spotkania z Hello Kitty i jej uroczą kotką perską Charmmy Kitty. Tak, kotka ma swojego kota. Od tego momentu już wiedziałam, że jako entuzjastka tych postaci jestem kupiona. Ilość pasteli i słodyczy wylewająca się z ekranu była obezwładniająca. Następnie przyszło mi stworzyć własny awatar. Kreator pozwala dostosować fryzurę, ubrania i inne elementy wyglądu, dzięki czemu możemy przygotować postać odpowiadającą naszym upodobaniom. Co ważne, personalizacja nie kończy się na pierwszych minutach rozgrywki. W miarę postępów zdobywamy kolejne przedmioty i elementy garderoby.
Całe Party Land przypomina niewielki park rozrywki o estetyce zbliżonej do domków Sylvanian Families, w którym poszczególne obszary oferują odmienne aktywności. Możemy odwiedzać sklepy, spotykać mieszkańców, zbierać naklejki i uczestniczyć w różnych zabawach czy eksplorować tereny oraz brać udział w minigrach. Dla fana Sanrio samo odkrywanie kolejnych znajomych twarzy stanowi przyjemną motywację do dalszej eksploracji. Muszę zapełnić cały album!
Ponad 45 minigier, czyli serce całej zabawy
Najważniejszym elementem Hello Kitty Party Land są oczywiście minigry. Przygotowano ich ponad 45, a tematyka obejmuje między innymi sport, gotowanie, muzykę, zręcznościowe wyzwania i proste łamigłówki. Już na pierwszy rzut oka widać mocną inspirację serią Mario Party, chociaż produkcja Sanrio próbuje nadać dobrze znanej formule własny, bardziej przyjazny charakter.
Wśród aktywności znajdziemy obieranie owoców na czas, zabawy wymagające zapamiętywania obrazków, przesuwanie elementów w odpowiednie miejsca czy konkurencje sportowe typu baseball. Niektóre potyczki opierają się przede wszystkim na refleksie, inne wymagają odrobiny logicznego myślenia. Każdy odnajdzie coś dla siebie.
Największą zaletą pozostaje ich przystępność. Zasady są zazwyczaj łatwe do zrozumienia, a sterowanie nie wymaga szczególnego doświadczenia z grami wideo. Dzięki temu Hello Kitty Party Land świetnie wpisuje się w potrzeby rodzin i osób, które traktują konsolę przede wszystkim jako sposób na wspólne spędzanie czasu.
Nie wszystkie minigry są jednak równie pomysłowe. Część zapewnia autentyczną frajdę, podczas gdy inne sprawiają wrażenie bardzo prostych aktywności, które po kilku podejściach nie mają już wiele nowego do zaoferowania. Dzieciom nie powinno to szczególnie przeszkadzać, ale bardziej doświadczeni gracze mogą szybko zacząć odczuwać powtarzalność.
Najlepiej widać tutaj zasadniczą filozofię produkcji: ważniejsza od skomplikowanych mechanik jest przyjazna atmosfera i przyjemność ze wspólnej zabawy. Nie każdemu przypadnie to do gustu, ale trudno odmówić twórcom konsekwencji w realizowaniu tej wizji. Grę musiałam testować sama, bo nikt z bliskich nie był zainteresowany tytułem imprezowym opartym na kooperacji zamiast standardowej rywalizacji.
Planszówka w stylu Mario Party, ale z własnymi zasadami
Oprócz pojedynczych gierek otrzymujemy tryb planszowy, który stanowi jedną z głównych atrakcji całego pakietu. Gracze poruszają się po planszy, wykonują zadania i uczestniczą w kolejnych konkurencjach.
W przeciwieństwie do typowo rywalizacyjnego charakteru Mario Party, tutaj znacznie większy nacisk położono na współpracę. Uczestnicy dążą do realizacji wspólnego celu, zbierając i dostarczając określone przedmioty przed upływem wyznaczonego czasu. Po skompletowaniu odpowiedniej liczby itemków świat pogrąża się we wspólnych obchodach festiwalu. Takie podejście znakomicie pasuje do przesłania Sanrio, w którym przyjaźń, wzajemna pomoc i pozytywne relacje mają szczególne znaczenie.
To interesująca odmiana, zwłaszcza podczas rozgrywki z młodszymi uczestnikami. Zamiast nieustannie walczyć o pierwsze miejsce, można skupić się na wspólnym sukcesie. Jednocześnie gracze uwielbiający bezpośrednią rywalizację i nieprzewidywalne zwroty akcji mogą poczuć, że czegoś tutaj brakuje. Prywatnie nie narzekałam, zmęczona nadmiarem bodźców, czasami powolny, bezstresowy gameplay jest tym, czego potrzebuję najbardziej.
Największym problemem okazuje się jednak liczba dostępnych plansz. Byłam zaskoczona, że są zaledwie trzy, z czego pierwsza pełni również funkcję wprowadzenia. To zdecydowanie za mało, aby zapewnić długotrwałą świeżość rozgrywki. Szczególnie że sam schemat wykonywania zadań nie zmienia się na tyle znacząco, by kolejne sesje zawsze dostarczały nowych emocji.
Pod tym względem Hello Kitty Party Land przegrywa z bardziej rozbudowanymi przedstawicielami gatunku. Ale w mojej ocenie wypada zdecydowanie lepiej niż Hello Kitty Island Adventure, od której szybko się odbiłam, bo miała dla mnie duszę typowej gry mobilnej.
Nie samymi minigrami żyje Hello Kitty
Twórcy postanowili wzbogacić grę o dodatkowe aktywności, dzięki którym Party Land ma sprawiać wrażenie żywego miejsca, a nie wyłącznie menu służącego do wybierania kolejnych konkurencji.
Możemy zajmować się uprawami w Sky Farm, łowić ryby, odwiedzać Creative Labo, uczestniczyć w zabawach muzycznych, eksplorować dostępne obszary oraz kompletować album naklejek. Szczególnie ostatnia aktywność wydaje się stworzona z myślą o fanach Sanrio. Spotykanie kolejnych postaci i zdobywanie związanych z nimi pamiątek daje satysfakcję porównywalną z kompletowaniem fizycznej kolekcji gadżetów.
Niestety, większość dodatkowych mechanik nie oferuje szczególnej głębi. Uprawianie roślin nie jest rozbudowanym systemem rolniczym, a eksploracja nie przypomina pełnoprawnej gry przygodowej. Są to raczej krótkie urozmaicenia, które mają zapewniać zajęcie pomiędzy głównymi atrakcjami. Do tego, żeby móc podjąć niektóre czynności, musimy wcześniej zaliczyć dedykowane gry, które pozwalają odblokować dany przedmiot czy mechanikę.
I tutaj pojawia się największy rozdźwięk pomiędzy oczekiwaniami fana a oceną redaktorki. Jako miłośniczka Sanrio byłam zachwycona samą możliwością odwiedzania kolejnych miejsc i spotykania ulubieńców. Przy pierwszym posiedzeniu spędziłam kilka godzin i nie odczuwałam znużenia. Przypadł mi do gustu niespieszny charakter rozgrywki. Osoba szukająca rozbudowanych mechanik może natomiast uznać, że twórcy próbowali zrobić zbyt wiele rzeczy jednocześnie, nie rozwijając żadnej z nich wystarczająco mocno.
Nintendo Switch 2 i pastelowa oprawa, która robi wrażenie
Pod względem artystycznym Hello Kitty Party Land zdecydowanie zasługuje na pochwałę. Pastelowa kolorystyka, sympatyczne animacje i wierne odwzorowanie projektów postaci sprawiają, że świat gry prezentuje się wyjątkowo przyjemnie. Czułam się jak we wnętrzu Sanrio Gift Gate (oficjalna sieć sklepów detalicznych z Hello Kitty).
Bohaterowie zachowują swój charakterystyczny wygląd, a otoczenie pełne jest detali budujących pogodną atmosferę. Wszystko sprawia wrażenie wielkiej, interaktywnej kolekcji figurek Sanrio, w której poszczególne postacie nagle zaczęły się poruszać.
Na Nintendo Switch 2 oprawa szczególnie dobrze pokazuje swoje zalety. Zarówno podczas zabawy na telewizorze, jak i w trybie przenośnym kolorowy świat pozostaje czytelny i atrakcyjny wizualnie. Nie jest to oczywiście produkcja mająca demonstrować pełnię technicznych możliwości nowej konsoli Nintendo. Jej siła tkwi raczej w spójnym kierunku artystycznym niż w zaawansowanych efektach graficznych.
Równie ważne jest udźwiękowienie. Wesołe melodie i charakterystyczne efekty dźwiękowe dobrze współgrają z atmosferą niewinnej, beztroskiej zabawy. Trudno jednak mówić o ścieżce dźwiękowej, która na długo pozostaje w pamięci. Muzyka przede wszystkim spełnia swoją funkcję i nie odwraca uwagi od rozgrywki. Przy tym nie jest tak charakterystyczna jak w Animal Crossing.
Warto również wspomnieć o braku polskiej wersji językowej. Choć mechaniki są stosunkowo proste, dla najmłodszych użytkowników, którzy nie znają języka angielskiego, może to stanowić to pewną przeszkodę.
Z przyjaciółmi zdecydowanie lepiej niż w pojedynkę
Hello Kitty Party Land umożliwia zabawę zarówno samodzielnie, jak i w maksymalnie cztery osoby, lokalnie lub przez internet. To bardzo istotne, ponieważ właśnie w rozgrywce wieloosobowej produkcje w tym stylu pokazują swoje największe atuty.
Wspólne pokonywanie wyzwań, dopingowanie pozostałych uczestników oraz okazjonalne pomyłki potrafią dostarczyć sporo radości. Gra nie wymaga wielkich umiejętności ani znajomości skomplikowanych zasad, dlatego łatwo zaprosić do zabawy rodzeństwo, rodziców czy znajomych, którzy na co dzień nie spędzają czasu z konsolą. Myślę, że niejeden fan Hello Kitty nie śmiałby odrzucić zaproszenia do gry.
Problem zaczyna się wtedy, gdy zamierzamy grać wyłącznie samodzielnie. Owszem, dostępne aktywności pozwalają przyjemnie spędzić czas, a kolekcjonowanie naklejek potrafi wciągnąć, jednak po poznaniu najważniejszych atrakcji trudno znaleźć wystarczająco silną motywację do regularnych powrotów. Nie pomaga ograniczona liczba plansz i stosunkowo płytkie systemy dodatkowe. Gra sprawdza się zdecydowanie lepiej jako okazjonalna rozrywka imprezowa niż produkcja, której można poświęcać długie godziny każdego dnia. Jednak ja jestem pewna, że Hello Kitty Party Land zostanie ze mną na dłużej i będzie mi towarzyszyć w kolejnej podróży.
Czy fani Sanrio powinni kupić Hello Kitty Party Land?
Odpowiedź zależy przede wszystkim od oczekiwań. Jeśli największą przyjemność sprawia wam obcowanie z postaciami Sanrio, kolekcjonowanie przedmiotów i relaksowanie się w kolorowym świecie, Hello Kitty Party Land oferuje wiele powodów do uśmiechu i zachwyci was niejednokrotnie dozą pastelowej słodyczy i kawaii lukrem.
Trudno nie docenić ogromnej obsady, przyjaznej atmosfery czy pomysłu na zabawę, w której współpraca jest ważniejsza od bezwzględnej rywalizacji. To produkcja wyraźnie stworzona dla miłośników niespiesznych rozgrywek (czyli dla mnie, hehe).
Jeżeli jednak szukacie gry imprezowej, która przez wiele miesięcy będzie regularnie gościć podczas spotkań ze znajomymi, konkurencja wypada mocniej. Seria Mario Party oferuje bardziej rozbudowane mechaniki, większą różnorodność sytuacji i lepiej wykorzystuje potencjał wieloosobowej rywalizacji.
W przypadku Hello Kitty Party Land znaczenie ma również cena. To nie jest niewielka, budżetowa ciekawostka, dlatego ograniczona liczba plansz i przeciętna głębia dodatkowych aktywności są trudniejsze do zaakceptowania.
Podsumowanie
Hello Kitty Party Land to gra, którą łatwo polubić, ale zdecydowanie trudniej bezwarunkowo polecić każdemu posiadaczowi Nintendo Switch 2. Wspaniale oddaje charakter uniwersum Sanrio, oferuje uroczą oprawę graficzną i sporą kolekcję przystępnych minigier. Jest też naprawdę sympatyczną propozycją dla rodzin oraz grup znajomych szukających niezobowiązującej rozrywki. Wielbicielki cozy gamingu również będą kontent.
Niestety, kiedy spojrzymy na nią chłodnym okiem, zauważymy kilka problemów. Zbyt mała liczba plansz, ograniczona głębia rozgrywki oraz dość powierzchowne aktywności poboczne sprawiają, że potencjał produkcji nie został w pełni wykorzystany.
Jako fanka Sanrio widzę tutaj przeuroczy prezent dla społeczności, ale jako redaktorka gamingowa nie mogę przymknąć oka na niedostatki zawartości. To dobra gra na kilka przyjemnych spotkań, choć niekoniecznie tytuł, do którego każdy będzie chciał regularnie wracać.
„Hello Kitty Party Land to niezwykle urocza, przystępna gra imprezowa, która zachwyca klimatem Sanrio, ale nie dorównuje najlepszym przedstawicielom gatunku pod względem różnorodności i długowieczności. Dla fanów Hello Kitty i jej przyjaciół będzie to bardzo przyjemna, cozy przygoda, natomiast pozostali gracze powinni rozważyć zakup podczas promocji.
”
