Jonathan Hickman bierze dobrze znanego Petera Parkera i stawia go w sytuacji, która zmienia niemal wszystko: tym razem o zostaniu Spider-Manem decyduje człowiek mający już żonę, dzieci i całkiem poukładane życie. I jak to wyszło?
Znana postać, zupełnie inny punkt wyjścia
Nowy świat Ultimate. Ultimate Spider-Man. Tom 1 to nie kolejna próba opowiedzenia od początku historii, którą czytelnicy Marvela znają niemal na pamięć. W tej rzeczywistości Peter Parker przez lata prowadził zwyczajne życie, a jego droga do pajęczych mocy wygląda zupełnie inaczej niż w klasycznej wersji. Jest starszy, ma więcej doświadczeń i nie musi dopiero odkrywać, czym jest odpowiedzialność. Co więcej, u jego boku znajduje się Mary Jane, z którą stworzył rodzinę.

Bohater z rodziną, a nie z pustym kalendarzem
Największą siłą komiksu jest właśnie codzienność Parkerów. Peter i Mary Jane nie są parą, która dopiero próbuje się odnaleźć, ani kolejnym związkiem skazanym na nieporozumienia. To małżeństwo z historią, wspólnymi przyzwyczajeniami i naturalną bliskością. Ich rozmowy, żarty i drobne sprzeczki wypadają wiarygodnie, a dzieci nie pełnią funkcji ozdobników. Są częścią życia Petera, wpływają na jego decyzje i przypominają, że każda nocna eskapada oznacza również nieobecność w domu. Dzięki temu konflikt pomiędzy życiem prywatnym a obowiązkiem pomagania innym nabiera świeżości. Peter nie zastanawia się, czy powinien być odpowiedzialny. On już jest odpowiedzialny – teraz musi tylko zdecydować, jak pogodzić ze sobą dwa światy.
Nie tylko Spider-Man
Hickman rozsądnie rozkłada akcenty i nie zamyka całej historii w kostiumie głównego bohatera. Równolegle rozwija wątek dziennikarskiego śledztwa, w które angażują się Ben Parker i J. Jonah Jameson. Ten duet to jeden z ciekawszych pomysłów albumu. Ich śledztwo pozwala spojrzeć na Nowy Jork z innej perspektywy i odsłania kolejne warstwy świata kontrolowanego przez ludzi o znacznie większych ambicjach. W tle pojawiają się również Tony Stark i jego Ultimates, ale Hickman nie próbuje na siłę zamieniać tej historii w wielki crossover. To przede wszystkim opowieść o Peterze, osadzona w uniwersum, które ma własną przeszłość, zasady i tajemnice.

Hickman lubi cierpliwość
Scenarzysta znany jest z rozbudowanych intryg i długofalowego planowania, więc nie powinno dziwić, że pierwszy tom nie pędzi od jednej widowiskowej walki do drugiej. Hickman daje bohaterom czas, pozwala wydarzeniom nabierać znaczenia i stopniowo poszerza obraz nowej rzeczywistości. To działa na korzyść historii, choć trzeba mieć na uwadze, że osoby oczekujące nieustannych starć z kolejnymi przeciwnikami mogą poczuć niedosyt. Momentami można odnieść wrażenie, że album mocniej przygotowuje grunt pod przyszłe wydarzenia, niż domyka własne wątki. Nie traktuję tego jednak jako poważnej wady – po prostu jest to komiks, który bardziej buduje napięcie i postacie, niż nieustannie podkręca tempo.
Znane nazwiska, nowe możliwości
Dużą przyjemność sprawia obserwowanie, jak twórca przestawia dobrze znane elementy układanki. Nie chodzi wyłącznie o zmianę statusu Petera czy rodzinne życie, ale również o role, jakie odgrywają postacie z jego otoczenia. Ich nowe położenie nie jest przypadkową ciekawostką ani prostym odwróceniem charakterów. Wynika z odmiennej historii tego świata i sprawia, że nawet rozpoznawalne nazwiska potrafią zaskoczyć. Znajomość szerszego projektu Ultimate, szczególnie komiksu Inwazja, pomaga lepiej zrozumieć polityczne i historyczne tło, ale nie jest konieczna, by zaangażować się w losy samego Parkera. Hickman zostawia wystarczająco dużo miejsca, by wejść w tę opowieść bez encyklopedii Marvela pod ręką.
Sprawdź też: Nowy świat Ultimate. Inwazja – recenzja komiksu – Marvel zaczyna wszystko od nowa

Pajęcza strona albumu
Warstwa graficzna prezentuje wysoki poziom. Marco Checchetto świetnie odnajduje się zarówno w dynamicznych scenach akcji, jak i w spokojniejszych momentach, w których najważniejsze są spojrzenia, gesty i mimika. Peter jest znajomy, ale widać w nim faceta z obowiązkami i zmęczeniem codziennością, który nie stracił charakterystycznej energii. Nowy Jork również robi dobre wrażenie: nie jest tylko dekoracją dla efektownych pościgów, lecz pełnoprawnym elementem przedstawionego świata. Za część plansz odpowiada David Messina, przez co oprawa nie jest całkowicie jednolita, ale zmiana stylu nie wybija z rytmu lektury. Całość pozostaje estetycznie spójna, choć to właśnie prace Checchetto najmocniej zapadają w pamięć.
Obiecujący początek
Pierwszy tom Ultimate Spider-Mana pokazuje, że z postacią obecną w popkulturze od dekad wciąż można zrobić coś świeżego, nie uciekając się do tanich szoków ani rewolucji dla samej rewolucji. Największą zaletą tej wersji Petera jest to, że jego życie prywatne nie stanowi przeszkody do opowiedzenia ciekawej historii superbohaterskiej – przeciwnie, staje się jej najważniejszym atutem. Album nie odpowiada jeszcze na wszystkie pytania i wyraźnie zaprasza do dalszego poznawania tego uniwersum, ale robi to na tyle skutecznie, że po ostatniej stronie ma się ochotę od razu sięgnąć po kontynuację. To bardzo dobry Spider-Man: dojrzalszy, bardziej osadzony w codzienności i dzięki temu zaskakująco świeży.
Sprawdź też: Ultimates. Tom 1. – recenzja komiksu – Czy nowe uniwersum Marvela daje radę?

