Czy Dragon’s Dogma 2 potrzebowało drugiej szansy? Dark Arisen zabiera nas na mroźną północ, oferując trudniejsze walki, nowe wyzwania i bardziej satysfakcjonujący rozwój postaci. Jednak pod grubą warstwą śniegu wciąż kryją się stare problemy.
Dragon’s Dogma 2 było jedną z tych produkcji, które potrafiły jednocześnie zachwycać i irytować. Capcom stworzył fascynujący świat fantasy, w którym nawet zwykła wyprawa do sąsiedniego miasta mogła zamienić się w kilkugodzinną przygodę. Świetny system walki, charakterystyczni towarzysze i ogromna swoboda eksploracji szły jednak w parze z problemami technicznymi, powtarzalnymi przeciwnikami oraz niezbyt angażującą fabułą. Ponad dwa lata po premierze twórcy wracają z Dark Arisen, czyli rozszerzeniem, które ma nie tylko rozbudować podstawową wersję gry, ale również odpowiedzieć na część jej największych bolączek. Efekt? To zdecydowanie bardziej dopracowane Dragon’s Dogma 2, choć nadal dalekie od ideału.
Dark Arisen – Norgan, czyli mroźna kraina pełna niebezpieczeństw
Największą atrakcją Dark Arisen jest Norgan – zupełnie nowy region położony na dalekiej północy świata gry. Zamiast dobrze znanych lasów, pustynnych terenów i tętniących życiem osad otrzymujemy nieprzyjazną krainę pełną ośnieżonych szczytów, opuszczonych fortec, jaskiń i ruin dawnej cywilizacji. Już sam krajobraz skutecznie buduje atmosferę wyprawy w nieznane.
Co istotne, Norgan nie jest jedynie kolejną rozległą mapą wypełnioną znacznikami. Eksploracja ponownie stanowi jeden z najmocniejszych elementów rozgrywki. Górskie ścieżki prowadzą do ukrytych lokacji, a pozornie nieistotne zakamarki potrafią skrywać wartościowe wyposażenie lub groźnych przeciwników. Projekt lokacji zachęca do samodzielnego odkrywania kolejnych tajemnic, zamiast bezmyślnego podążania za wyznaczoną trasą.
Na uwagę zasługują również warunki atmosferyczne, które tym razem mają rzeczywisty wpływ na rozgrywkę. Śnieżyce ograniczają widoczność, utrudniają orientację w terenie i mogą obniżać maksymalny poziom wytrzymałości postaci. Konieczne staje się korzystanie z odpowiedniego ekwipunku, szukanie schronienia oraz rozsądne planowanie kolejnych etapów podróży. Nie jest to pełnoprawny system survivalowy, ale wystarczająco rozbudowany, by nadać eksploracji dodatkowego charakteru.
Szkoda jedynie, że wizualna różnorodność Norgan z czasem zaczyna ustępować miejsca monotonii. Choć pierwsze godziny potrafią zachwycić, po kolejnych wyprawach ośnieżone ruiny i górskie przełęcze stają się coraz bardziej znajome. Nowy region imponuje przede wszystkim projektem przestrzeni, a nie różnorodnością krajobrazów.
Historia w końcu ma coś więcej do zaoferowania
Fabuła podstawowego Dragon’s Dogma 2 pozostawiała spory niedosyt. Interesujący świat i rozbudowana mitologia nie zawsze przekładały się na angażujące wydarzenia, a wiele wątków sprawiało wrażenie porzuconych przed ich naturalnym zakończeniem.
Dark Arisen wypada pod tym względem zdecydowanie lepiej. Punktem wyjścia jest tajemnica związana z Norgan oraz pojawieniem się kolejnego Przebudzonego. Ważną rolę odgrywa również Eir, która próbuje odkryć sekrety nieśmiertelnego Upadłego Smoka. W trakcie przygody stopniowo poznajemy historię zniszczonej krainy i wydarzenia, które doprowadziły do jej upadku.
Największą poprawę widać w sposobie prowadzenia opowieści. Poszczególne wydarzenia tworzą bardziej spójną całość, bohaterowie drugoplanowi otrzymują więcej przestrzeni, a historia zachowuje wyraźniejszy kierunek niż w podstawowej kampanii. Nie oznacza to jednak, że otrzymaliśmy RPG z wybitną narracją. Dialogi nadal bywają zachowawcze, a niektóre zwroty akcji można przewidzieć ze sporym wyprzedzeniem. To solidna historia, która skutecznie uzasadnia kolejne wyprawy, ale prawdziwą gwiazdą dodatku pozostaje sama przygoda.
Walka jest trudniejsza i daje jeszcze więcej satysfakcji
System walki stanowił najmocniejszy element Dragon’s Dogma 2 i na szczęście twórcy nie próbowali go wymyślać od nowa. Nadal możemy wspinać się na ogromne potwory, wykorzystywać umiejętności charakterystyczne dla poszczególnych profesji i obserwować, jak sterowani przez sztuczną inteligencję Pionkowie radzą sobie w samym środku bitewnego chaosu.
Najważniejsza różnica dotyczy poziomu trudności. Przeciwnicy w Norgan potrafią być znacznie bardziej wymagający niż ci z podstawowej wersji gry. Nawet wysoko rozwinięta postać nie może bez zastanowienia rzucać się na każdego napotkanego potwora. Większego znaczenia nabierają odpowiednie przygotowanie drużyny, wyposażenie oraz właściwe wykorzystanie umiejętności.
Szczególnie dobrze wypadają starcia z potężniejszymi przeciwnikami. Walki z bossami ponownie dostarczają widowiskowych momentów, a ich zwiększona wytrzymałość sprawia, że zwycięstwa rzeczywiście trzeba sobie wypracować. To istotna poprawa względem późniejszych etapów podstawowej kampanii, w których odpowiednio rozwinięty bohater często przestawał odczuwać większe zagrożenie.
Nie obyło się jednak bez rozczarowań. Różnorodność bestiariusza nadal pozostawia sporo do życzenia. Obok rzeczywiście interesujących nowości pojawia się wiele zmodyfikowanych wersji dobrze znanych stworzeń. Silniejszy goblin czy kolejny wariant olbrzyma nie zawsze wystarczają, by wywołać takie emocje jak spotkanie zupełnie nieznanego przeciwnika.
Więcej możliwości, ale bez nowych profesji
Rozbudowano również możliwości rozwijania postaci. Nowe umiejętności, ulepszenia oraz dodatkowe właściwości wyposażenia pozwalają na większą swobodę w przygotowywaniu własnych zestawów zdolności. Szczególnie interesujące są modyfikatory ekwipunku, które mogą wyraźnie zmieniać sposób korzystania z konkretnych umiejętności.
Warto przy tym zaznaczyć, że zwiększenie liczby miejsc na aktywne umiejętności z czterech do sześciu wprowadzono w bezpłatnej aktualizacji podstawowej gry. Sam dodatek oferuje kolejne możliwości rozwoju, ale nie wszystkie usprawnienia wymagają jego zakupu.
Pewnym niedosytem pozostaje natomiast brak zupełnie nowej profesji. Istniejące klasy otrzymały więcej możliwości, jednak dodatkowy styl walki byłby świetnym sposobem na jeszcze mocniejsze odświeżenie rozgrywki.
Nowy system łupów potrafi uzależnić. Niestety, nie zawsze w dobry sposób
Jedną z najważniejszych nowości Dark Arisen jest system reliktów. Podczas eksploracji oraz pokonywania przeciwników zdobywamy niezidentyfikowane przedmioty, które należy dostarczyć do odpowiedniej postaci w obozie. Dopiero po ich wycenie dowiadujemy się, czy znaleźliśmy wartościową broń, element pancerza, czy znacznie mniej przydatną nagrodę.
Mechanika przypomina rozwiązania znane z gier nastawionych na zdobywanie wyposażenia, takich jak Diablo. Każda wyprawa daje szansę na znalezienie czegoś lepszego, a możliwość trafienia na przedmiot idealnie pasujący do naszej postaci skutecznie zachęca do podejmowania kolejnych wyzwań.
To ogromna poprawa względem podstawowej gry, w której eksploracja nie zawsze była odpowiednio wynagradzana. Teraz walka z trudniejszym przeciwnikiem czy odkrycie ukrytej lokacji znacznie częściej daje nam poczucie, że poświęcony czas miał sens.
Problem zaczyna się w momencie, gdy reliktów przybywa zdecydowanie więcej, niż jesteśmy w stanie sensownie wykorzystać. Zarządzanie wyposażeniem staje się czasochłonne, a losowość nagród potrafi zirytować. Trudno też nie zauważyć, że zdobywany sprzęt stosunkowo szybko traci na wartości, kiedy kolejna wyprawa przynosi przedmioty o jeszcze lepszych statystykach.
W rezultacie satysfakcjonujący rozwój postaci momentami zamienia się w powtarzalne zbieranie, identyfikowanie i wymienianie ekwipunku. Dla miłośników gromadzenia łupów będzie to dodatkowa motywacja do zabawy. Pozostali mogą jednak stosunkowo szybko poczuć zmęczenie.
Dwanaście nowych lochów to dobry pomysł, ale nierówno zrealizowany
Poza główną przygodą w Norgan rozszerzenie wprowadza także dwanaście dodatkowych wyzwań w lochach, określanych jako Zaginione rytuały. Rozmieszczono je na terenach znanych z podstawowej wersji gry, dzięki czemu stanowią dobry pretekst do ponownego odwiedzenia wcześniejszych lokacji.
Poszczególne próby różnią się poziomem trudności i wymaganiami. Niektóre sprawdzają umiejętności bojowe, inne zachęcają do eksperymentowania z profesjami lub odpowiedniego przygotowania drużyny. Za ich ukończenie otrzymujemy nagrody przydatne podczas dalszej przygody.
Niestety, jakość tych wyzwań nie jest jednakowa. Część potrafi zapewnić naprawdę przyjemną zabawę, ale znajdziemy też znacznie prostsze lokacje, które sprowadzają się do pokonania kolejnej grupy przeciwników. Brakuje większej konsekwencji w projektowaniu lochów oraz pomysłów, które odróżniałyby je od standardowych starć.
Mimo wszystko jest to wartościowe uzupełnienie zawartości, szczególnie dla osób szukających dodatkowych wyzwań przed wyprawą do Norgan.
Dragon’s Dogma 2 wreszcie działa lepiej
Fus Ro Dah, czy jakoś tak
Nie udało się wczytać zdjęcia. Wybierz inne lub otwórz pełny rozmiar.
Nie sposób oceniać Dark Arisen bez wspomnienia o stanie technicznym całej gry. Premierowe Dragon’s Dogma 2miało poważne problemy z wydajnością, zwłaszcza w bardziej zatłoczonych lokacjach. Niestabilna liczba klatek na sekundę skutecznie potrafiła odebrać przyjemność z eksploracji i walki.
Na szczęście aktualizacje przygotowane przed premierą rozszerzenia przyniosły zauważalną poprawę płynności działania oraz komfortu rozgrywki. Zmiany objęły również system zapisywania postępów i szybkie podróżowanie, które wcześniej bywało źródłem niepotrzebnej frustracji.
Nie oznacza to całkowitego wyeliminowania problemów. W zależności od platformy nadal mogą pojawiać się niedoskonałości obrazu lub spadki wydajności. Nie zmienia to jednak faktu, że obecny stan techniczny gry wypada znacznie korzystniej niż w dniu premiery.
Co ciekawe, część udogodnień wywołuje też pewien konflikt z pierwotnymi założeniami rozgrywki. Łatwiejsze szybkie podróżowanie jest niewątpliwie wygodniejsze, ale jednocześnie ogranicza znaczenie planowania długich wypraw. Dragon’s Dogma 2 staje się bardziej przystępne, choć przy okazji traci odrobinę swojej charakterystycznej surowości.
Podsumowanie. Czy warto kupić Dragon’s Dogma 2: Dark Arisen?
Dragon’s Dogma 2: Dark Arisen to przykład rozszerzenia, które potrafi znacząco poprawić odbiór całej gry. Norgan jest świetnym miejscem do eksploracji, trudniejsze walki ponownie nadają znaczenie rozwojowi postaci, a nowy system zdobywania wyposażenia zapewnia dodatkową motywację do zabawy. Do tego dochodzą bardziej uporządkowana historia, interesujące starcia z bossami i spora porcja dodatkowej zawartości.
Nie jest to jednak dodatek pozbawiony wad. Powtarzalni przeciwnicy, nierówna jakość lochów i momentami męczące zdobywanie wyposażenia przypominają, że Capcom nadal nie rozwiązał wszystkich problemów swojej produkcji. Szkoda również, że zabrakło nowej profesji, która mogłaby jeszcze bardziej urozmaicić walkę.
Czy zatem warto wrócić do Dragon’s Dogma 2? Zdecydowanie tak, szczególnie jeśli podstawowa gra przypadła Wam do gustu. Dark Arisen rozwija jej najmocniejsze strony, oferując znacznie więcej niż tylko nowy teren do zwiedzania. Jeśli jednak wcześniej zniechęciła Was sama formuła rozgrywki, rozszerzenie prawdopodobnie nie zmieni Waszego zdania. To nie rewolucja, ale bardzo udana ewolucja. I przede wszystkim dowód na to, że Dragon’s Dogma 2 wciąż ma sporo do zaoferowania.
„Dragon’s Dogma 2: Dark Arisen to bardzo udane rozszerzenie, które rozwija największe atuty podstawowej gry, oferując świetną eksplorację, wymagające starcia i mnóstwo satysfakcji z rozgrywki. Choć nie eliminuje wszystkich wcześniejszych problemów, stanowi doskonały pretekst, by ponownie zanurzyć się w świecie Przebudzonych.”
