Są takie gry, na które wystarczy spojrzeć, żeby wiedzieć, że będzie dobrze. Fakt, ładne pudełko nie zawsze oznacza dobrą zabawę, ale kiedy pierwszy raz zobaczyłem Leśną Straż, od razu poczułem klimat podobny do tego, który urzekł mnie w Winter Burrow. Urocze zwierzątka, piękny las i atmosfera przytulnej przygody. Tylko tym razem ktoś postanowił dorzucić do tego trochę RPG, karcianki i rywalizacji o tytuł największego bohatera lasu. Brzmi jak połączenie idealne. Czy jednak pod warstwą ślicznych ilustracji kryje się coś więcej niż zbieranie grzybów i udawanie dzielnego jeża? Zapraszam do lektury.
Co ciekawe, to właśnie przypadkowe spotkania wpływają na nasze życie.
Leśna Straż to gra planszowa autorstwa Giancarla Spinellego, wydana przez Rebel. Wcielamy się w niej w zwierzęcych śmiałków, którzy biorą udział w Próbie Lasu. Jej celem jest wyłonienie nowego Leśnego Strażnika. Brzmi dumnie, chociaż droga do tego zaszczytnego tytułu nie zawsze musi być szczególnie szlachetna.
Podczas rozgrywki przemierzamy Prastary Las, zbieramy zasoby, wykonujemy rozmaite zadania, zdobywamy przedmioty i wyruszamy na niebezpieczne wyprawy. Wszystko po to, aby gromadzić punkty sławy. Po czterech rundach zwycięża ten, kto uzbiera ich najwięcej. Proste? W teorii tak, ale możliwości mamy na tyle dużo, że znalezienie własnej drogi do zwycięstwa okazuje się najciekawszą częścią zabawy.
Możemy skupić się na wykonywaniu dokonań, rozwoju swoich umiejętności, eksploracji albo kombinowaniu z przedmiotami. Poszczególne działania przeplatają się ze sobą, a odpowiednio wykorzystane karty pozwalają rozwijać naszego bohatera. Co ważne, nie ma tutaj jednej sztywnej ścieżki, którą musimy podążać. Gra daje sporą swobodę w podejmowaniu decyzji, a ja takie rozwiązania po prostu lubię.
Chodzi o to, że kiedy wyznaje się pewne wartości, nawet pozornie uniwersalne,
Każdy, kto grał w Skyrima, zna ten problem. Zaczynamy jako potężny mag, nieustraszony wojownik albo mistrz dwuręcznych toporów, a kilka godzin później i tak biegamy z łukiem, przykucnięci za krzakiem. W Leśnej Straży również mamy możliwość rozwijania swojego bohatera w różnych kierunkach, ale na szczęście nie odkryłem jeszcze odpowiednika legendarnego skradającego się łucznika.
I bardzo dobrze! Zamiast szukać jednej przesadnie skutecznej strategii, mogłem zwyczajnie bawić się dostępnymi możliwościami. Raz skupiałem się na jednym rodzaju działań, innym razem próbowałem czegoś zupełnie innego. Nie miałem poczucia, że gra wymaga ode mnie grania według konkretnego schematu, żeby w ogóle liczyć się w walce o zwycięstwo.
Szczególnie spodobało mi się to, że kolejne działania dają poczucie rozwijania własnej postaci. Nie jest to oczywiście pełnoprawny RPG, w którym spędzimy pół godziny na wybieraniu koloru brwi bohatera, ale ma w sobie coś z budowania własnej przygody. Każda zdobyta karta, wykonane zadanie czy odkryta możliwość może wpłynąć na naszą dalszą strategię.
I właśnie dlatego już po pierwszych partiach miałem ochotę wrócić do gry i spróbować czegoś innego. A to chyba najlepszy znak, że mechanika daje odpowiednio dużo swobody.
Zwierzęta, które podały mi pomocną dłoń, kiedy sobie nie radziłem, kiedy byłem sam,
Jedną z ciekawszych mechanik Leśnej Straży jest system moralności. Gra pozwala nam zdecydować, czy chcemy zostać szlachetnym bohaterem, czy raczej kimś, kto dla zwycięstwa nie zawaha się ubrudzić sobie łapek.
Możemy pomagać innym mieszkańcom lasu, ale możemy też podejmować znacznie mniej chwalebne decyzje. Nasze działania wpływają na moralność postaci i mogą mieć znaczenie przy końcowym podliczaniu punktów.
Ja grałem przede wszystkim z żoną, więc uznałem, że nie będę przesadnie eksperymentował z oszukiwaniem i uprzykrzaniem jej życia. Małżeństwo to jednak długoterminowa rozgrywka, a pewnych konfliktów lepiej nie rozpoczynać przy planszy.
Nie oznacza to jednak, że mechanika jest jedynie ciekawostką. Wręcz przeciwnie. Daje naprawdę sporo możliwości i pozwala podejść do rywalizacji na różne sposoby. Jeżeli ktoś ma ochotę wcielić się w wyjątkowo wrednego mieszkańca lasu, gra zdecydowanie mu tego nie zabrania.
Co istotne, rywalizacja nie musi być przy tym agresywna. Podczas naszych partii przebiegała w bardzo przyjemnej atmosferze. Każdy realizował swoje cele, starając się przechytrzyć przeciwnika. Nie było ciągłego rzucania sobie kłód pod nogi, chociaż możliwości ku temu zdecydowanie istnieją.
Dziękuję mu; życie to śpiew, życie to taniec, życie to miłość!
O wykonaniu Leśnej Straży mógłbym właściwie napisać osobny akapit zachwytów. Gra wygląda naprawdę pięknie. Ilustracje mają swój charakter, całość jest spójna i bardzo przyjemna dla oka. Wystarczy rozłożyć planszę, żeby poczuć atmosferę niewielkiego, baśniowego świata zamieszkanego przez zwierzęta.
Co szczególnie ważne, pomimo sporej liczby elementów wszystko pozostaje czytelne. Plansza nie przytłacza, a poszczególne karty i znaczniki dobrze wpisują się w klimat gry. Nie miałem wrażenia, że ktoś próbował zmieścić na stole wszystkie mechaniki świata tylko dlatego, że akurat miał wolne miejsce w pudełku.
Wizualnie gra przywodzi mi na myśl wspomniane wcześniej Winter Burrow. Jest przytulnie, kolorowo i uroczo, ale jednocześnie pod tą sympatyczną otoczką kryje się całkiem konkretna gra strategiczna. I właśnie takie połączenie kupuję bez większego zastanowienia.
Gdybym miał powiedzieć, co cenię w życiu najbardziej, powiedziałbym, że zwierzęta.
Czy Leśna Straż jest trudna? Moim zdaniem nie, chociaż nie oznacza to, że wszystko staje się jasne od pierwszej minuty.
Podstawowe zasady przyswoiliśmy stosunkowo szybko. Sam przebieg tury nie sprawiał większych problemów, natomiast podczas gry pojawiały się pytania dotyczące działania niektórych kart.
Na szczęście instrukcja pozwalała nam rozwiewać te wątpliwości na bieżąco. Nie zmienia to jednak faktu, że czasami trzeba było przerwać przygodę i sprawdzić, czy nasz genialny plan rzeczywiście jest zgodny z zasadami, czy właśnie przypadkiem stworzyliśmy własny dodatek do gry.
Pierwsza partia zajęła nam około dwóch godzin. Sporo, szczególnie jak na rozgrywkę we dwoje. Warto jednak zaznaczyć, że część tego czasu poświęciliśmy na naukę oraz sprawdzanie działania poszczególnych kart. Kolejne rozgrywki udało się skrócić do nieco ponad godziny, co jest już zdecydowanie przyjemniejszym wynikiem.
Nie każdemu taki czas zabawy będzie odpowiadał. Zwłaszcza jeśli ktoś szuka lekkiej planszówki, którą można wyciągnąć na pół godziny przed snem. Leśna Straż wymaga trochę więcej zaangażowania i miejsca w wieczornym harmonogramie.
Pojawia się też kwestia losowości. Dobierane karty oraz wyniki starć potrafią wymusić zmianę wcześniej przygotowanego planu. Dla jednych będzie to zaletą, bo gra nie pozwala bezmyślnie realizować jednej strategii. Dla innych może okazać się frustrujące, szczególnie gdy zabraknie potrzebnego elementu do zakończenia zaplanowanego działania.
Nie nazwałbym jednak Leśnej Straży grą przesadnie skomplikowaną. Po prostu potrzeba trochę czasu, aby poznać jej wszystkie możliwości.
A, wie pan, moim zdaniem to nie ma tak, że dobrze albo że niedobrze.
Leśna Straż spełniła moje oczekiwania. Liczyłem na pięknie wykonaną, przyjemną grę z elementami RPG, w której będę mógł rozwijać swojego bohatera i szukać różnych sposobów na zwycięstwo. Dokładnie to otrzymałem.
Najbardziej cieszy mnie swoboda, jaką daje rozgrywka. Nie muszę za każdym razem podążać tą samą drogą, a kolejne partie zachęcają do sprawdzania nowych rozwiązań. Do tego dochodzi uroczy klimat, naprawdę udana oprawa i rywalizacja, która może pozostać przyjemna, ale równie dobrze zamienić się w prawdziwą walkę o dominację w lesie.
Nie jest to jednak gra dla każdego. Osoby oczekujące szybkiej rozgrywki i zasad, które da się wyjaśnić w trzy minuty, mogą poczuć się nieco przytłoczone. Pierwsze partie wymagają cierpliwości, a niektóre sytuacje zmuszają do ponownego zajrzenia do instrukcji.
Mimo wszystko z przyjemnością wrócę do Prastarego Lasu. Mam jeszcze sporo strategii do wypróbowania i jestem ciekaw, jak wiele różnych historii uda się zbudować podczas kolejnych spotkań przy stole.
A może następnym razem zostanę największym leśnym łotrem, bandytą, złoczyńcą? Kto wie?
„Leśna Straż spełniła moje oczekiwania. Liczyłem na pięknie wykonaną, przyjemną grę z elementami RPG, w której będę mógł rozwijać swojego bohatera i szukać różnych sposobów na zwycięstwo. Dokładnie to otrzymałem.”
