Europa w obliczu katastrof staje się niezdatna do zamieszkania. Ostatnią nadzieją dla jej mieszkańców staje się coraz mniej otwarta na nowo przybyłych surowa Islandia.
Wygnanie to pierwszy z trzech tomów postapokaliptycznej serii komiksowej Islander autorstwa Francuzów Caryla Féreya i Corentina Rouge’a. To historia osadzona w Europie niedalekiej przyszłości, w której liczne katastrofy naturalne sprawiają, że kontynent staje się w dużej mierze niezdatny do zamieszkania. W obliczu postępującej zagłady uchodźcy klimatyczni z całej Europy podejmują dramatyczną próbę dotarcia do Islandii – ostatniego miejsca, które wciąż daje nadzieję na bezpieczne życie.
Na pokładzie przepełnionego statku zmierzającego ku islandzkim brzegom znajdują się między innymi profesor Zizek – ekspert do spraw kryzysowych i twórca tajemniczego projektu Islander, który może zapewnić nowo przybyłym odpowiednie warunki życia i dostęp do niezbędnych surowców – oraz Líam, młody mężczyzna nie mający nic do stracenia. To właśnie on z czasem znajdzie się w centrum konfliktów rozdzierających nowy świat.
Początek czegoś większego
Pierwszy tom serii jest w dużej mierze wprowadzeniem, w którym autorzy stopniowo rozstawiają pionki na planszy, skupiając się na prezentacji bohaterów, zarówno uchodźców, jak i mieszkańców Islandii. Ich losy nieuchronnie się splotą, a napięcia między nimi będą narastać wraz z kolejnymi wydarzeniami.
Jednocześnie Férey i Rouge celowo pozostawiają wiele kart zakrytych – nie zdradzają w pełni, co dokładnie doprowadziło do upadku Europy ani na czym polega projekt Islander. Ta powściągliwość skutecznie podsyca ciekawość przed dwoma kolejnymi tomami.
Kwestia perspektywy
W centrum Wygnania znajduje się jednak przede wszystkim opowieść o zwykłych ludziach stających w obliczu niepewnej przyszłości. To historia o zależności od decyzji tych, którzy znaleźli się w uprzywilejowanej pozycji wyłącznie dzięki miejscu urodzenia. Komiks w przewrotny sposób każe nam spojrzeć na kwestię uchodźstwa klimatycznego z innej perspektywy: to Europejczycy stają się uchodźcami, zmuszonymi szukać schronienia i mierzyć się z nieufnością, a nawet przemocą ze strony miejscowych. W ten sposób autorzy pozwalają czytelnikowi spojrzeć na współczesne kryzysy migracyjne z zupełnie innej strony.
Islandia podzielona
Sama Islandia również nie pozostaje jednorodna. Niewielki kraj, dotąd liberalny i stosunkowo otwarty, w obliczu napływu tysięcy nowych mieszkańców ulega głębokiemu podziałowi. Agresywnie antyimigracyjna Północ, stosująca coraz bardziej bezwzględne środki odpychania od siebie migrantów, ściera się z Południem, próbującym bronić dawnych równościowych ideałów. Konflikt społeczny i polityczny narasta, a sytuacja może szybko wymknąć się spod kontroli.
Człowiek kontra natura
Istotną rolę w komiksie odgrywa również natura. Uchodźcy muszą zdać się nie tylko na łaskę gospodarzy, lecz także na bezwzględność otaczającego ich świata. Warstwa wizualna w imponujący sposób oddaje monumentalność islandzkich krajobrazów: kapryśnych mórz, bezkresnych pustkowi i surowych klifów. Ludzie wydają się przy nich maleńcy i bezradni, co wzmacnia poczucie zagrożenia oraz kruchości cywilizacji.
Sprawdź też: Przedwieczni – recenzja komiksu – Boskość, tajemnice i ciężar odpowiedzialności
Intrygujące otwarcie
Wygnanie to intrygujący początek serii – tom, który sprawnie zarysowuje świat i jego problematykę, otwiera wiele interesujących wątków i pozostawia czytelnika z pytaniami, na które chce się poznać odpowiedzi. To także sugestywne wizualnie widowisko przypominające, że zagrożeniem mogą być nie tylko ci, którzy sprawują władzę, lecz również obojętna wobec ludzkich podziałów siła natury.
Sprawdź też: Koszmarne Komando – recenzja komiksu – Horror w świecie DC
